ขนาดเจ้าพ่อหนังร้อยล้านเสี่ยวิสูตร พูลวรลักษณ์ แห่งจีทีเอช ยังไม่กล้าทำ ยังเคยขลาดๆ ว่าหนังอย่างปัญญา เรณู สุ่มเสี่ยงต่อการเจ๊งสุดขีด เป็นหนังเด็กโนเนม แถมเว้าภาษาอีสานท้ังเรื่อง แต่หนังดียังไงก็เด่นโดนใจอยู่แล้ว ภาค 2 มาไว บักปัญญากับอีเรณู จะควรค่าแก่การเบิ่งหรือไม่? มามะ มาอ่านกันเด้อค่าเด้อ
จะหาว่าอวยกันเกินไปก็ได้ ดูแค่การแสดงสุดเด็ดดวงของน้องน้ำขิง-สุธิดา หงษา ที่เล่นเป็นเรณูแก่นแตกแหกความแก่แดดก็คุ้มเกินคุ้มแล้ว ภาค 2 คุณน้องอวบอืดยังคงจัดจ้านคักหลายๆ น้องน้ำขิงเกิดมาเพื่อสิ่งนี้จริง จริ๊ง! คุณพี่ขอคารวะ 3 จอก ขนาดตุ๊กกี้ ชิงร้อยที่ว่าเจ๋ง หม่ำ จ๊กมก ที่ว่าแจ๋ว มาปะทะกับน้องเรณู ก็ตายคาจอแบบไม่ต้องเผาผี ต้องหงายเงิบยอมแพ้ไปเลย ส่วนบักจอบภาคนี้ขโมยซีนจัง เอ๊า! ปรบมือดังๆ
ด้านบทหนังดูเหมือนจะขี้เหร่ แต่ก็ไม่ได้ทุเรศร้องยี้! จนรับบ่ได้ ตามประสาหนังภาคต่อ ที่มักจะแย่มากกว่าเยี่ยม รีบทำรีบเสร็จทำได้แค่นี้ก็โอนะ! อรรถรสหรรษาเทียบกับภาคแรกย่อมด้อยอยู่แล้ว แต่ก็พอสอบผ่านฉิวเฉียด เสน่ห์หนังจากภาคแรก ยัดมาครบไม่ว่าจะเป็นดราม่าบีบคั้นอารมณ์ ความน่ารักน่าชังของเหล่าเด็กๆ วิถีชนบทอันพิสุทธิ์ มุกซื่อๆ ที่ขำบ้างฝืดบ้างพอหยวนๆ กันได้อยู่
หนุ่มบ้านนาสาวบ้านนอกที่จากบ้านไกล มาหากินในเมืองกรุงอันศิวิไลซ์ ดูปัญญา-เรณูแล้ว คงคิดฮอดอย่างแฮงถึงท้องถิ่นอันเป็นที่ฮัก ใครที่คิดว่าอยู่เมืองกรุงแสนสะดวกสบายเสียนี่กระไร ก็มิเป็นไรดอก บ้านนอกก็เป็นสวรรค์บ้านนาได้ สะท้อนให้เห็นจะจะอยู่แล้วในหนัง จะใช้ชีวิตอยู่จุดไหน หาตัวตนจริงๆ ให้เจอ ลองมีวิถีที่เรียบๆ เข้าไว้ แล้วคุณจะพบว่าความสุขมันเป็นเรื่องง่ายๆ เด้อค่าเด้อออออออ.
Twitter@kongugrit
